KONWENCJA CMR – baza wiedzy
18463

Konwencja CMR reguluje przepisy prawne w zakresie realizacji międzynarodowych zleceń transportowych. Służy ochronie przewoźników i kierowców, ustala jednolite zasady postępowania z towarem w przypadku pojawienia się okoliczności uniemożliwiających jego dostarczenie lub rozładunek.

Umowa o międzynarodowym przewozie towarów została podpisana w 1956 roku w Genewie. (Polska ratyfikowała w roku 1962). Do konwencji przystąpiła większość krajów europejskich prócz: Finlandii, Monako, Malty, Ukrainy. Przepisów konwencji nie stosuje się do przewozów dokonywanych na mocy ustaw pocztowych oraz do przewozu zwłok i ładunków należących do przesiedleńców. CMR reguluje wszystkie zasady realizowania transportów międzynarodowych: dokumentację, odpowiedzialność, tryb skarg i reklamacji, prawa nadawcy, możliwość odmowy przyjęcia towaru.
Okoliczności polityczne, restrykcje ekonomiczne, czy katastrofy naturalne mogą powodować uniemożliwienie dokonania rozładunku. Przewoźnik wówczas ma obowiązek powiadomić właściciela towaru lub osobę uprawnioną o zaistniałej sytuacji oraz poprosić go o wystawienie dokładnej instrukcji postępowania. Zasady działania powinny zostać przesłane niezwłocznie, nie mogą szkodzić eksploatacji pojazdu oraz prowadzić do podziału przesyłki. W przypadku, gdy instrukcje są niewykonalne, kierowca ma prawo wyładować towar.
Art. 16 ust.2 Konwencji CMR mówi: przewoźnik może bezzwłocznie wyładować towar na rachunek osoby uprawnionej; po tym wyładowaniu przewóz uważa się za ukończony. Przewoźnik bierze wówczas na siebie dozór towaru. Może on jednak powierzyć towar osobie trzeciej i wówczas odpowiada jedynie za rozsądny wybór tej osoby. Towar zostaje obciążony należnościami, wynikającymi z listu przewozowego i wszystkimi innymi kosztami.
Od tego momentu zlecenie uważa się za zakończone. Kierowca nie ponosi odpowiedzialności za kradzież lub uszkodzenie załadunku.
Innym rozwiązaniem jest prawo do sprzedaży towaru. Odbywa się to w dwóch przypadkach: kiedy towar łatwo ulega zniszczeniu lub przeterminowaniu, a jego przechowanie nie jest możliwe oraz, gdy właściciel lub osoba uprawniona nie podała dokładnych instrukcji postępowania.
Wszelkie niedogodności, utrudnienia dodatkowe niewynikające z winy kierowcy i przewoźnika muszą zostać uregulowane przez odbiorcę. Kosztami związanymi z wykonywaniem instrukcji, zabezpieczeniem lub przechowywaniem towaru obciążony zostaje właściciel towaru lub osoba uprawniona. Przewoźnik ma prawdo do całkowitych zwrotów opłat poniesionych ze względu na zaistniałe okoliczności, pod warunkiem, że nie powstały z jego winy oraz, jeśli regulaminowo wypełnił on wszystkie zasady określone w Konwencji CMR.

Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. więcej informacji

Aby zapewnić Tobie najwyższy poziom realizacji usługi, opcje ciasteczek na tej stronie są ustawione na "zezwalaj na pliki cookies". Kontynuując przeglądanie strony bez zmiany ustawień lub klikając przycisk "Akceptuję" zgadzasz się na ich wykorzystanie. Więcej informacji znajdziesz na wszystkoociasteczkach.pl

Zamknij